Mevrouw Jansen

 

We zijn best voorzichtig met haar. Niet alleen omdat ze omgerekend per kilo meer dan € 150,- kost, maar vooral omdat we haar zo bruut wegtrekken van alles wat ze tot nu toe kent en vertrouwt. D’r moeder, het warme stro, broertjes en zusjes, het kattenspul en de geur van het huis waar ze is geboren en haar eerste stapjes heeft gezet. Hoe legaal ook, het is toch een soort goed voorbereidde ontvoering. Met liefde in plaats van geweld, maar misschien op een leeftijd van 8 weken net zo impactvol.

Maar mevrouw Jansen houdt zich kranig. Ze gaat met een fleecedekentje om gewillig mee de auto in en mag daar voor deze ene keer lekker op de achterbank op schoot bij mevrouw Pestman. Een beetje agent met gevoel voor dieren ziet dit graag door de vingers, lijkt me. Ik stel mijn binnenspiegel zo af dat ik een goed zicht heb op de beide mevrouwen. De een houdt vertederd en boordevol knuffelhormonen de ander vast. De ander, boordevol onwennigheid, schikt zich en kijkt naar buiten. En ziet dat het vertrouwde boerenlandschap plaats maakt voor asfalt en langsrazend verkeer. De nieuwe indrukken zorgen ervoor dat ze wat dichter tegen haar beschermvrouw aan kruipt. Die dat overigens helemaal niet erg vindt en een kus geeft op haar kreukelkoppie. “Je doet het goed hoor, lieve schat", hoor ik zachtjes achter me.

 

Even heb ik de illusie dat deze genegenheid voor mij is bedoeld en ook zie ik de meereizende buddyhond in opleiding verwachtingsvol opkijken. Ik leg hem zo goed mogelijk uit dat de komende minuten, uren, dagen, weken en -met een beetje pech- zelfs maanden wij mannen er volledig niet aan te pas zullen komen. Dit is en wordt een ‘womens affair’ waar wij in het beste geval worden gedoogd. Ik draaf door en leg hem uit dat het ook kansen geeft op het gebied van ongelimiteerd voetbal kijken en bier drinken. Maar dat lijkt niet geheel binnen te komen. Ondertussen rijden we onze straat in en parkeren we zoals we samen vooraf hebben afgesproken. Voor de deur, midden op straat en met de alarmlichten aan. We tillen mevrouw Jansen voorzichtig uit de auto haar nieuwe huis in.

 

Haar avontuur begint daar waar die van Luca op 28 juli precies omgekeerd eindigde. Hetzelfde huis, dezelfde tillende armen en dezelfde auto midden op straat met de alarmlichten aan.